Skip to content

Groei

Written by

Jirke

Toen ik laatst bij mijn oma was, vroeg ze of ik gegroeid was. Ik wilde trots vertellen over het intergenerationeel trauma dat bij mij stopte, maar dat was niet wat ze bedoelde. Thuis vond ik striae op mijn buik en vroeg mijn vriend de strepen te kussen. Mijn vriend snapt niet dat ik mijn woonkamer met gekleurde lampen verlicht. Ik weet niet wat ik eraan uit kan leggen. Vorige week danste ik, zomaar, op een woensdagmiddag, in de hal. Ik had al jaren niet meer gedanst. Een surplus aan energie dat ik niet meer kende. Je kan omstandigheden creëren, maar hebt nooit controle over wat er precies op welk moment ontstaat.

Previous article

Niet bang

Next article

Vooruitgang

Join the discussion

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.