Skip to content

De logé – deel 3

Written by

Jirke

‘We lopen eerst langs het huis van Sanne,’ zei ik.
‘Sanne?’ 
‘Ze woont vlak om de hoek,’ zei ik. ‘Hebben jullie ruzie?’
Het meisje knikte.
‘Jullie gaan nog wel ergere dingen meemaken,’ zei ik. ‘Geeft niets. Jullie kunnen wat hebben.’
lk voel aan de sleutelbos in mijn jaszak.
‘Sanne heeft een kat,’ zei ik. ‘Vlokje. Ik geef hem soms eten als ze Sanne er niet is.’
Het meisje glimlachte klein.

Toen we voorbij Sannes huis liepen en afsloegen richting onze oude werkplek pakte ze mijn hand steviger vast.
‘Shoarma Town zit hier niet meer,’ zei ik. We stonden even stil voor het pand waar het meisje kilo’s shoarma van het spit sneed. Er zat een vestiging van een grote Amerikaanse pizzaketen.
‘Er is brand geweest.’
De ogen van het meisje werden groot. Ik wist wat ze dacht, wat ze meegemaakt had. Het gedoe, de ruzies, het geschreeuw. De spanning en de constante kritiek. De messen die op een slechte dag eens door de keuken vlogen. Haar kleine daden van verzet. Stiekem de UK Subs draaien als er geen collega’s waren, klanten gratis koffie geven. Huzarenslaatjes in de vorm van penissen serveren. Die keer dat ze op nieuwjaarsdag moest werken, rechtstreeks van een feestje kwam en de shoarma letterlijk uit de pan zag kruipen, waardoor ze genoodzaakt was alle klanten te vragen om alsjeblieft alleen patat met een frikandel te bestellen.
‘Goed voor ze,’ zei het meisje.
Ik wees naar een pand aan de overkant van de straat.
‘Het zaak bestaat nog steeds.’

Ik pakte de hand van het meisje vast en trok haar met me mee. We staken de straat over, het meisje kwam iets achter me aan. We liepen langzaam langs Shoarma Town. Ik fungeerde als buffer tussen het meisje en de shoarmazaak. We zagen de oude baas. Hij was grijs geworden en had een grote frons tussen zijn wenkbrauwen. De man zei iets tegen een jonge medewerker en schudde geërgerd zijn hoofd.

We naderden het huis van Tom.
‘Moeten we niet naar huis?’ zei het meisje.
‘Kom,’ zei ik.
‘Woont Tom hier nog?’
‘Ik denk het wel.’
Het meisje zuchtte.
‘Tom is zo, nou ja,’ zei het meisje. ‘Je weet wel.’
Ze stamelde. 
‘Tom is zo wat?’ vroeg ik.
‘Nou, gewoon.’
‘Hij wilde dat je zijn moeder ontmoette,’ zei ik. ‘Hij was lief voor je. Er valt niet zoveel slechts over hem te zeggen.’
Het meisje maakte een geërgerd geluid.
‘Zie je mama nog?’ vroeg ik.
Het meisje knikte.
‘Papa?’
‘Laten we doorlopen,’ zei het meisje. ‘Wat als Tom ons ziet?’
‘Ik hoop het niet,’ zei ik.
‘Hoezo?’ vroeg het meisje.
‘Later krijg je een lange relatie met iemand die je intenties altijd in twijfel trekt.’
‘Wat heeft dat ermee te maken?’
‘Ik weet niet wat ik tegen Tom moet zeggen als we hem nu tegenkomen. Als hij vraagt waarom we hier staan.’ 
Ik voelde mijn wangen rood worden. Mijn hart sloeg in mijn keel.
‘Het blijft moeilijk om niet te twijfelen aan mijn eigen bedoelingen.’
‘Sorry, hoor,’ zei het meisje. ‘Maar ben jij er niet om mij gerust te stellen?’
‘Tom vindt het vast niet erg dat we hier even staan.’ zeg ik.
‘Ben ik gemeen tegen hem geweest?’ vroeg het meisje.
‘Ik ben bang dat je niet de goeierik in dit verhaal bent.’
‘Zullen we anders even bij hem langsgaan?’ vroeg het meisje. ‘We zijn er nu toch.’
Ik schudde mijn hoofd en pakte het meisje vast. Ze drukte zich tegen me aan en wreef over mijn rug.

‘We gaan,’ zei ik. ‘Ik laat je thuis de nieuwste Animal Crossing zien.’
‘Vet,’ zei het meisje.

‘Waarom ben je eigenlijk niet eerder met die lange relatie gestopt?’ vroeg het meisje op weg naar huis.
‘Lang verhaal,’ zei ik.
Het meisje haalde het pakje Van Nelle tevoorschijn en draaide een shagje.
‘Misschien kan je met Tom gaan wandelen,’ zei het meisje. ‘Als ik er straks niet meer ben.’

***
Eerder verschenen:
De logé – deel 2
De logé – deel 1

Previous article

De logé - deel 2

Next article

De logé - deel 4

Join the discussion

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.