Ik ben op vakantie met iemand met wie ik twee jaar geleden een date had. Na de date spraken we elkaar niet meer, tot we vrienden werden.
Vandaag zagen we Atlantische Oceaan, onmogelijk om je toe te verhouden, zoveel water, zoveel geschiedenis, zoveel dat nu gebeurt. We verzonnen een ritueel, iets met het zoeken van een steen die we eigenlijk mee naar huis zouden willen nemen, we vonden beiden een steen waarvan we eerst ‘deze houd ik misschien toch voor mezelf’ zeiden, gebruikten de stenen, lieten alles wegnemen door het water.
We maakten geen foto’s en misschien zijn sommige dingen niet om opgeschreven te worden, sommige dingen zijn om te doen en niet over te spreken, zoals ik vroeger in de zandbak met een vriendin een grot bouwde voor god, waarna we met onze nagels het merg uit pitrusstengels gutsten en omhoog gooiden, zo hoog als we konden, naar god, en het maakte niet uit dat ik niet geloofde, sommige dingen doe je omdat ze moeten gebeuren, sommige dingen zijn niet om gezien te worden, sommige dingen zijn om te doen.
Geef een reactie