Zorgen voor

De afgelopen maanden lukte het me slecht om uit bed te komen. Ik wilde de gordijnen gesloten houden. Eergisteren werd ik ziek en ik weigerde me te laten vellen. Ik ging naar mijn werk, hield het vol.

Vandaag blijf ik thuis, met tegenzin.

Depressie is sterker dan griep, dacht ik. En toen: misschien is fysiek ongemak beter te bestrijden dan mentaal ongemak. Ik dacht nog meer, niets sneed hout, veel van mijn gedachten waren beledigend voor mezelf of anderen.

Onlangs likte Oscar mijn gezicht, als een hond. Toen hij mij daarna wilde zoenen kon hij de geur van zijn adem die van mijn huid opsteeg niet verdragen. Hij haalde een washandje en waste mijn gezicht.

Voor iemand zorgen is nooit onbaatzuchtig, geloof ik. Voor jezelf zorgen ook niet. Vanmorgen ging ik met ongekamde haren naar de Albert Heijn en haalde een liter versgeperst sinaasappelsap uit de persautomaat. Het smaakte me niet.

Een gedachte over “Zorgen voor

  1. Nou had ik dit al een paar keer gelezen, zonder er meer van te denken dan mooi en droevig en echt. Pas nu zie ik de boodschap erin: waarom voor jezelf zorgen als je er geen baat bij lijkt te hebben? Onthutsend hoe zoiets evidents me kan ontgaan.

    Toch mooi en droevig en echt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *