Wintertijd

Ik houd van terugkerende discussies, maar niet van allemaal. Discussies met een groter onderliggend probleem, vind ik vervelend. Herhaaldelijke gesprekken over het vouwen van de was, terwijl het eigenlijk gaat om elkaar alleen nog maar bij de naam kennen. Of de jaarlijkse strijd om Zwarte Piet. De argumenten aan beide kanten zijn duidelijk, de uitkomst onvermijdelijk.

De discussie over de wintertijd is me lief. Die over de zomertijd ook. De artikelen op nieuwswebsites markeren voor mij, haast nog meer dan het ingaan van de wintertijd zelf, het begin van een nieuwe periode. Een periode met sjaals, chocolademelk en een slechte huid. Een periode waarin ik extra goed op moet ruimen, in verband met muizen. Een periode met lampjes en onlogisch verdriet.

Ik ben tegen het afschaffen van de zomertijd. De zomertijd is mijn favoriete tijd. Ik functioneer beter in de zomer, al vraag ik me af of dat samenhangt met de lengte van de dagen. Het verzetten van de klok in het voorjaar, zegt me dat alles beter zal worden in de komende maanden.

Ik geloof niet in een god, maar heb tradities nodig. Twee keer per jaar een ingrijpende verandering in mijn ritme, is een traditie van grote waarde.

Twee keer per jaar gesprekken over het voortbestaan en het nut van de traditie, zorgen ervoor dat het niet slechts het draaien aan wijzers is, het drukken op knoppen, maar dat het echt ergens over gaat.

4 gedachtes over “Wintertijd

  1. Het enige voordeel van wintertijd is helaas maar beperkt. De komende twee weken is het eerder licht. Maar die donkerte is niets voor mij…

    1. Eerder licht vind ik wel fijn, op dagen dat ik vroeg op moet staan. Maar ik word ook niet vrolijk van de donkerte. Nog een paar maanden, dan wordt het weer beter. 🙂

      1. Of zoals iemand mij eens mailde op 22 december: ‘het zonnetje heeft zich bedacht’. 🙂 Gelukkig zijn er deze tijden veel literaire evenementen. Heb je ‘De avonden’ ooit gelezen? De beknelling aldaar beschreven is écht om gek van te worden.

        1. Ik voel me niet per se thuis op literaire evenementen. Gelukkig heb ik de komende tijd een aantal concerten gepland staan. En een literair evenement, want ik hoef me niet overal thuis te voelen om er te kunnen zijn.

          De Avonden heb ik gelezen, maar dat was op de middelbare school. Ik bedacht me toevallig laatst dat ik het boek eens zou moeten herlezen. Ik had vroeger een aantal delen van het beeldverhaal van Dick Matena, maar het is me een raadsel waar deze gebleven zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *