Voor altijd hier

Er zijn mensen die altijd kwetsbaar zijn gebleven en inmiddels zo oud zijn, dat verschillende generaties voor ze gezorgd hebben. Steeds nieuwe mensen in je leven. Ongevraagd. Steeds nieuwe visies in je leven. Niet zelf bedacht.

Er zijn mensen die gezien hebben hoe de mens werkelijk is, doordat de mens zich niet in ze herkende. De mens werpt haar masker af, als ze zich ongezien waant.

Er zijn mensen die weten dat intenties niet uitmaken als iemand je pijn doet. Dat de ander altijd zegt dat het vervelend voor je is, maar dat het er nou eenmaal bij hoort.

Er zijn mensen die nog steeds hopen op een thuis.

‘Vroeger waren ze gemeen tegen mij, hè?’
– ‘Ja. Dat hadden ze nooit mogen doen.’
‘Hier gebeurt dat niet, hè?’
– ‘Nee. Nergens meer, hoor. Vroeger wisten ze niet beter.’
‘ Ik hoef hier nooit meer weg, hè?’
– ‘Je mag hier altijd blijven wonen.’
‘Wat er ook gebeurt, toch? Ook als ik heel boos doe.’
– ‘Wat er ook gebeurt. Je mag hier altijd blijven wonen.’
‘En jij blijft hier ook voor altijd werken, toch?

Eenzaamheid is een gegeven en wijsheid is dat niet kunnen benoemen.

3 gedachtes over “Voor altijd hier

    1. Dank je.

      Ik denk dat ook vroeger de meeste mensen alles met de beste bedoelingen deden. Er was veel onwetendheid. IK vind het naar om te bedenken dat ik nu ook alles met de beste bedoelingen doe, maar dat het haast niet anders kan dan dat er later op bepaalde zaken ook met vraagtekens teruggekeken wordt.

  1. Ja, dat heb ik ook nu al. Waarom deed ik als 20-jarige leerling alle demente bewoners een servet om met eten, terwijl niemand knoeide? Ik kijk soms met verbazing om naar mijn eigen gehospitaliseerde gedrag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *