Verlangen

Laatst sprak ik iemand die altijd een juiste hoeveelheid voorraad eten in huis heeft. Ze weet hoeveel rijst en pasta er in haar kast staat en houdt daar rekening mee als ze boodschappen doet. Het gebeurt zelden dat ze iets weg moet gooien. Dat heeft te maken met overzicht kunnen houden.

Soms leg ik een voorraad aan en dat gebeurt altijd impulsief. Ik herinner me de wraps in verschillende kleuren die Lidl eens verkocht. Ik vond ze prachtig, haalde zes pakken en gooide ze uiteindelijk allemaal weg, omdat ik nooit aan de inhoud van mijn keukenkastjes dacht als ik boodschappen deed.

Ik bedenk me pas dat ik nieuw wc-papier nodig heb als de laatste rol leeg is. En zelfs dan gebeurt het dat ik naar de supermarkt ga voor nieuw papier en alleen thuiskom met wraps. Op de een of andere manier is het wc-papier voornamelijk op als ik ongesteld ben, maar misschien zijn de situaties die ontstaan als je ongesteld bent en geen toiletpapier hebt penibeler dan de andere momenten zonder papier en onthoud ik ze daardoor beter.

Wanneer ik papierloos op het toilet zit en probeer na te denken over mogelijke oplossingen en hoe ik me zo probleemloos mogelijk naar deze oplossingen kan verplaatsen, dwalen mijn gedachten af naar de mensen die vroeger naast me zaten bij wiskunde en biologie. Ik kom ze wel eens tegen. Ze hebben huizen, zijn getrouwd, hebben kinderen, honden, verbouwingen, onbezoldigde functies en tweede auto’s. Ik begrijp niet waar ze blij van worden en waar ze naar verlangen. Ik haal mijn vreugde voornamelijk uit de gedachte dat er nog veel te behalen valt. Wanneer ik denk aan mensen met onaangebroken pakken toiletpapier, voel ik niets dan compassie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *