Snakkerd

‘Wanneer kan ik naar je komen luisteren?’ vroeg iemand me.
‘Wanneer is De Schreef?’ vroeg een ander.
‘Laat je het weten als je eens in Utrecht bent?’ vroeg een derde.
‘Wanneer was het ook alweer?’ vroeg de eerste me later voor de zekerheid.
En ik dacht: zouden anderen weten dat ik op wil treden, dat ik voor wil lezen?

Het was een gevecht met de Groninger in me. Die zei ‘tou eem’ en ‘nait neudeg’ en ‘kist t ook loaten’ en ‘snakkerd’. Vooral ‘snakkerd’.

Snakkerd won. Er staat nu een agenda op dit blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *