Poëzie #2

Veendam

Al mijn herinneringen zijn dichtgetimmerd
hier lopend lijkt het net of ruiten altijd van hout zijn geweest

Graffiti op geperste gevelplaten
voor bar-dancing de Barrage
waar ik dansend af bleef tellen
tot mijn vader me kwam halen

MDF voor de Chinees met kipstukjes
in de “tjap tjoy – vegetarisch”
want dat telde niet als vlees

Vroeger moest je hier nog mensen groeten
de beslipperde sokken verdwenen
Op dinsdagmiddag
lijken de huizen nu
een decor
van rood karton

Iemand zegt dat de bomen in het park zijn gekapt
Tussen struiken weggestoken plekken
losten op in overzichtelijk terrein
De ontsnappersbiotoop werd een groengemaaide vlakte
Ik begrijp meteen: het was een veldslag
vraag waar de stammen gebleven zijn

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *