Oud en nieuw

‘Zie je dat cadeautje in de kast?’ vroeg Aurore. ‘Wat vind je ervan?’
‘Mooi ingepakt,’ zei ik.
‘Het is voor jou.’

We dronken lichtroze wijn, hadden het over mannen en over wat we de rest van de avond zouden gaan doen. Ik had verteld over Oscar, dat ik hem had gezegd dat ik bang was een emotionele dronk te krijgen tijdens de jaarwisseling.
‘Wat moet ik doen als je emotioneel wordt?’ had Oscar gevraagd. Het was een eenvoudige vraag, dat zijn vaak de beste.
‘Lief voor me zijn, me een kus geven, zeggen dat alles goedkomt en het menen.’
‘En als je weg wil?’
Ik had er nog niet over nagedacht dat ik kon vertrekken.
‘Als je ook bijna weg wil moet je misschien maar met me mee,’ zei ik. ‘Als het feestje nog leuk is, blijf dan maar gewoon.’
‘Ik ben blij dat we dit vooraf al besproken hebben,’ had Oscar gezegd.

Het cadeau was een fleecedeken in een goede kleur blauw.
‘Omdat je vaak verdriet hebt, zei Aurora. ‘Omdat je dan soms geen mensen in de buurt wil hebben en ik niet altijd weet hoe ik er voor je kan zijn.
We huilden een beetje. Ik aaide de kat.
‘Tot volgend jaar,’ zei ik toen ik vertrok, ook al vond ik dat een stomme grap.

Om kwart voor twaalf dronk ik rode wijn. Oscar dronk alcoholvrij bier. Er werden hits uit de jaren 80 gedraaid, na twaalf uur zouden we overschakelen op muziek uit de jaren 90. Ik kon nauwelijks op nummers komen die in de jaren 80 gemaakt waren.

Tijdens het aftellen naar twaalf uur liep het beeld op de televisie vast.

Buiten dronken we champagne en keken naar groot vuurwerk in de verte. Weer binnen luisterden we naar de Spice Girls en Aphex Twin. Ik stond op en zong alle nummers mee met een bierfles als microfoon. Ik werd steeds minder blij en zong steeds harder mee, omdat ik bang was dat ik moest huilen als ik stil was.

Oscar zat op de bank en keek naar me. Ik wist niet wat hij dacht.
‘Ik mis je,’ wilde ik zeggen. In plaats daarvan zei ik dat ik naar de kroeg ging. Iemand vroeg of ik een kwartier wilde wachten, dan konden we samen gaan.
‘Ik moet nu weg,’ zei ik. ‘Ik krijg een emotionele dronk en ik word er niet leuker op als ik langer blijf.’

In de kroeg sprak ik iemand die zei dat hij geen vrouwen durfde te versieren. Ik zei dat ik zijn wingwoman wel wilde zijn.
‘Wat doe je hier ├╝berhaupt in een kroeg vol mensen die veel ouder zijn dan jij?’ vroeg ik.
De jongen vertelde over zichzelf.
‘Je moet professionele hulp zoeken,’ zei ik.
De jongen vroeg of hij mijn nummer mocht.

Toen ik aan mezelf dacht, werd ik verdrietig. Ik vertrok.

Thuis haalde ik het karton van het dekentje dat ik van Aurore kreeg en huilde tot mijn plakwimpers loslieten.

2 gedachtes over “Oud en nieuw

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *