Jubileum – honderd stukjes

Hoera!
Op 31 augustus vorig jaar schreef ik hier mijn eerste stukje. Het waren slechts vier zinnen en de korte YouTube-video die me inspireerde om (weer) een blog aan te maken. Als ik de video nu zie, inspireert het nog steeds om meer te schrijven.

Gisteren schreef ik het honderdste blogstukje. Mijn vorige blog (dat niet meer bestaat) strandde op een stuk of zeventig. Honderd stukjes is een jubileum en een jubileum moet gevierd worden.

Cadeautip: een reactie
Wie viert, krijgt cadeaus.

Ik vind het fijn dat mijn blog gelezen wordt, soms zelfs best goed. Ik ben blij met je komst, terwijl ik geen idee heb wie je bent. Het lijkt me een aardig cadeau als je een reactie achteraat, zodat ik ook eens wat van jou hoor.

Wie ben je, wat doe je, kom je hier vaker en waarom? Wat heb je vanmorgen op je boterham gehad of welke andere blogs raad je me aan? Het maakt me eigenlijk niet zoveel uit wát je in je reactie schrijft, met twee woorden ben ik ook tevreden, maar ik zou het echt echt echt leuk vinden om eenmalig het eenrichtingsverkeer op te heffen.

Je kan je bericht onder dit blogstukje achterlaten.

Mijn jubileumverzoek doet me trouwens denken aan de ontlurkingweek van Maartje Luif. Dat is al meer dan tien jaar geleden. Woah.

Best gelezen
Ik zal jullie niet vermoeien met de statistieken van het afgelopen jaar, vooral omdat ik mezelf daarmee zou vermoeien. Een overzicht van de best gelezen stukken van de afgelopen honderd stukken, leek me wel een goed idee.

1.
Elf Dingen Waaraan Je Kan Zien Dat Iemand Oké Is

2.
Mood killer

3.
Waarom ik niet stil kan zijn

4.
Als je droef bent

5.
Gepast

6.
Voor altijd hier

7.
Tinder gebruiken

8.
Aardig gevonden willen worden

9.
Ik

10.
Een man

36 gedachtes over “Jubileum – honderd stukjes

  1. Bij je titel moest ik gelijk aan de ontlurkingsweek denken, en jij kennelijk ook. Ik overwoog begin dit jaar om het nog eens te doen, als jubileum, maar ik had het zo druk in mei. Van mij weet je alles, dus dan maar een dikke kus.

    1. Van jou weet ik alles, maar ik had me geen betere eerste reactie kunnen wensen dan een eerste reactie van jou. Een nieuwe ontlurkingsweek vind ik best een goed idee. Bij het elfjarig jubileum misschien?

  2. Gefeliciteerd met je honderdste!
    De eerste blog die ik las van jou was ‘waarom ik niet stil kan zijn’. Die vond ik indrukwekkend.
    Maar ook je fashion-rubriek #hoeveelpunten vind ik geweldig.

    Party on ✌
    Groetjes, Inge

    1. Dank je.
      Ja, Hoeveelpunten vergeet ik haast in de drukte van het bestaan. Ik hoop echt dat ik daar meer tijd voor kan vinden binnenkort.

  3. Van harte met je honderdste! Ik kom er eenvoudigweg niet aan toe om alles altijd te lezen, want té enthousiast, nieuwsgierig en gretig om alles te volgen. De bekende fear of missing out….
    Maar wat ik tot nu toe van je las vind ik mooi! En soms herkenbaar, inspirerend, stof tot nadenken of gewoon grappig…
    Maar wees er verzekerd van: ik blijf je volgen!

  4. Hoi Jirke,
    Ik heb je stukjes pas recentelijk “ontdekt” en nog maar 2 van je stukjes gelezen. Een echte mening kan ik dus nog niet vormen, maar de 2 stukjes waren veelbelovend. Wat me vooral opvalt is de visuele beleving die je opwekt bij de lezer. Ik denk dat, dat een hele mooie kwaliteit is en het is fijn dat je deze door middel van je stukjes met ons deelt.

    Gefeliciteerd met je jubileum!

    Schrijf vooral veel stukjes,
    maar denk ook aan je tukjes
    Anders wordt het misschien wat drukjes,
    Succes! Iets met de dag en plukjes..

    Groetjes,

  5. Jirke, Daniëlle, meisje Poetijn, állemaal van heel veel harte gefeliciteerd met dit jubileum.

    Omdat ik zelden tot nooit brood eet, kan ik niet verklappen wat ik erop had, wel dat ik kwark met aardbeienjam erdoor geroerd en een flensje van ei, banaan en havermout (ook met aardbijenjam) maakte en at als ontbijt.

    Via je schaamteloze (terecht!) stukjespromotie op Twitter kom ik geregeld bij je stukjes alhier terecht. Een soort van klein blog gebruiken om me hier naar dit ‘echte’ blog te dirigeren. Wat overigens het enige blog is dat ik lees, dus ik kan je geen pseudo wetenschappelijke vergelijkingsuiteenzetting van de doens en latens bieden.

    Als ik dan dus via Twitter hier terecht ben gekomen, lees ik je blogs ook altijd met veel plezier. Beeldend, pakkend, veelal herkenbaar en geschreven alsof je hersenspinsels zo in getypte woordenvorm zonder enige opsmuk je blog bereiken. Dat doet het voor mij eerlijk aanvoelen, ondanks dat sommige stukken misschien heus met enige fictie toch nog net wat meer non-fictie gemaakt zijn. Omdat de bedachte waarheid nog wel eens een mooiere waarheid is dan de echte.

    Oja, mijn tweede naam is Thomas, mijn salontafel heeft een glazen plaat en ik ga vanavond chili con carne eten. De ontboezemingen die ik je in deze reactie cadeau doe.

    Blijf (zo) doorgaan met schrijven, voor jezelf, maar ook voor mij als lezer. Dank je voor al honderd stukjes. Feest!

    1. Jeee, dank je! Wat een lange reactie.

      Zonde dat je maar een blog leest, er zijn veel goede blogs te vinden (en je vindt ze in mijn blogroll), maar als je er dan toch maar één lees, is dit een uitstekende keuze.

      Chili is lekker, ik zal het binnenkort ook weer eens maken. Maak je je salontafel vaak schoon? Lijkt me vreselijk, een glazen plaat.

      (PS Ik was maar zo vrij om mijn achternaam uit je reactie te wissen. Ik vind het wel fijn dat mensen hier niet komen als ze op mijn naam zoeken)

      1. Graag gedaan. Ik neem mijn salontafel ongeveer eens per week echt af, met allesreiniger. Tussendoor vaak ook nog wel zo even met een doekje. Is ook nodig, want ik heb er vaak mijn voeten (niet zelden met schoenen aan) op rusten en ik zou een middelgrote hond kunnen knutselen van al het haar dat mijn hond er gaandeweg op achtergelaten heeft. Ja, ik weet ook niet waarom hij altijd en juist nét bij die tafel zijn lijf denkt te moeten uitschudden. Ik kan na vele jaren nog wel steeds de sleutelbos, die ik alwéér liet vallen, door het glas op de grond zien liggen en zodoende oppakken. Ik vind het mooi, die glasplaat/glazen tafel, maar raad het tegelijk níémand meteen aan ook één te nemen.

        (PS Dikke prima!)

  6. Wat doe je dit toch ontzettend leuk!
    Soms denk ik de dingen die jij weet te verwoorden. Soms ook helemaal niet. Ook daarom is en blijft het fijn je verhalen te mogen lezen.
    Ik lees je blogs (af en toe) uit nieuwsgierigheid, interesse en verveling.

    Iets over mij:
    Iedereen denkt dat mijn lievelingskleur paars is.

    1. Ha, he, wat leuk om van jou hier te horen en dat je dit leest.

      Grappig van dat paars. Ik neem aan dat het niet waar is, hopelijk krijg je niet teveel paarse cadeautjes op verjaardagen.

  7. Congrats met nr 100!! Dat is inderdaad wel een cadeau waard en dus een reactie ;).

    Ik kwam toevallig via twitter op je blog terecht en lees hier nu regelmatig. Soms herkenbaar, soms niet.

    Oh en geen brood, maar muesli & yoghurt.

    Groetjes Marike

  8. Nogmaals van harte gefeliciteerd met deze mijlpaal!

    Mijn antwoorden op jouw vragen:
    – Mijn moeder heeft me Tabitha genoemd. Ik kan daar prima mee leven, hoewel Lotte me ook wel leuk had geleken;
    – Ben momenteel ‘in between jobs’;
    – Zo nu en dan, omdat je lekker schrijft;
    – Hagelslag extra puur van De Ruyter (standaard!!!)
    – jelmerdeboer.nl

    1. Dank je. Mijlpaal vind ik wel een treffend woord. 😉

      Grappig dat Lotte je leuk had geleken, dat heb ik precies zo.

      Ik ga het blog lezen, leuk, ik kende het nog niet.

  9. Gefeliciteerd met je jubileum!

    Ik kom hier sinds Noorderzon 2016 (misschien eerder) en dat ging van beroepshalve naar persoonlijke interesse. Ik heb denk ik ook de stille ambitie om invloed op je blogs hebben door je als optie te suggereren als mensen me naar schrijvers/ dichters vragen.

    Ik belegde boterhammen vanochtend met kaas, hagelslag en pindakaas en at als eerste de boterham hagelslag op, daarna die met pindakaas en tot slot die met kaas.

    Blogs die heel mooi vond waren Radio Canna: http://radiocanna.blogspot.nl/ en ANABASE JAROSLAVA HAŠKA van een Noor die de route volgde van een Tsjechoslowaakse anarchist/ schrijver in dienst van achtereenvolgens het Oostenrijks-Hongaarse leger, de Russen en de communisten. http://anabase-en.blogspot.nl/

    1. Dank je!

      Whoe, ik heb het nog nooit meegemaakt dat iemand beroepsmatig in me geïnteresseerd was. O, nee, grapje, wel, de psycholoog, al is de kans aanwezig dat zo iemand zijn/haar interesse veinst.

      Ik ga de blogs bekijken, ik had van beiden niet gehoord.

  10. Hoi, ik vind het leuk om je vroeg ontdekt te hebben zodat ik je zo dwingend mogelijk in de juiste literaire vorm kan gieten en al mijn semi-eruditie op je kan botvieren. Tenslotte weet ik alles al. Daarnaast is het ook wel gewoon een vorm van vermaak, hoor. Groetjes.

    1. Je zal altijd een paar stappen op me voor zijn en daarvoor ben ik je dankbaar. Niets geen semi, je bent erudiet als fuck, over een paar jaar kan ik geen uur meer met je praten zonder te vragen ‘wie is dat?’ of ‘wat betekent dat?’

      Ik denk dat je mijn vroegste ontdekker bent.

  11. Ik lees al een poosje mee en vind jouw blogs literatuur. Reageer bijna nooit omdat ik een reactie vaak niets vind toevoegen aan je woorden, die helemaal ‘af’ zijn.
    Vanmorgen at ik 2 flinterdunne plakjes Deventer koek als ontbijt. In Deventer, ook nog.

  12. Ik lees met veel plezier je verhaaltjes! Altijd wel een verrassende wending of uitspraak.

  13. Ik lees ze allemaal. Ik glimlach, ik denk soms “dit is niet mijn koppie thee.” Ik lees ze soms twee keer en soms maar half, misschien ook daarom soms twee keer. Ga er vooral mee door, dat is erg fijn.

    1. Dat zal ik doen. Soms twee keer, soms maar half, dat vind ik op de een of andere manier wel fijn om te horen. Dank je.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *