Jaar in muziek – #7: Killing in the Name

Maanden heb ik me verheugd op het jaaroverzicht van Spotify. Deze lijst laat zien welke honderd nummers je het afgelopen jaar het meest geluisterd hebt. Het overzicht is eerlijk en keihard. In 2014 stond Cody Simpson bij mij hoog genoteerd. Vorig jaar Captain Jack.

Mijn jaaroverzicht bleek dit jaar keer relatief onbeschamend. Van de honderd nummers uit de lijst schrijf ik (ongeveer in chronologische volgorde) over de tien die me het meest bijgebleven zijn.

#7: Rage Against The Machine – Killing in the Name

Dit was het jaar van mijn eenendertigste verjaardag. Ik leerde eindelijk accepteren dat ik ouder word. De grootste crisis heb ik gehad rond mijn achtentwintigste. Ik kreeg door dat ik al lang niet meer bij een groep mensen hoorde, waar ik me nog mee identificeerde. Ze noemden me mevrouw.

Vorig jaar, op mijn dertigste verjaardag besloot ik dat ik de stad in wilde. Ik ging niet meer uit, maar wilde me graag jong voelen. Ik ontdekte dat je je niet per se jong voelt, als je je tussen jonge mensen begeeft.

Afgelopen zomer bleek het mogelijk om als dertiger nog plezier te hebben in de binnenstad van Groningen. Ik was in De Kar. Het was er druk, ik zat er met vrienden en een jongen die ik eens eerder gezien had. We dronken bier, maakten grapjes en zongen hard mee met System of a Down.

De eerste gitaren van Killing in the Name klonken. Ik kwam overeind, pakte anderen bij de arm en sleurde ze langs zweterige onbekenden mee naar de dansvloer.

Fuck you, I won’t do what you tell me.
Ik sprong.
Fuck you, I won’t do what you tell me.
Ik sprong hard en hoog en voelde het klotsen in mijn buik.
Fuck you, I won’t do what you tell me.
Om me heen herkende ik gezichten van vroeger.
Fuck you, I won’t do what you tell me.
Ik kon het niet te laat maken, want ik had een late dienst de volgende dag.
Fuck you, I won’t do what you tell me.
Mijn omgeving leek nog harder te bewegen dan ik.
Fuck you, I won’t do what you tell me.
Ik was buiten adem, maar negeerde dat.
Fuck you, I won’t do what you tell me.
De jongen die ik vaag kende probeerde me iets te zeggen.
Fuck you, I won’t do what you tell me.
‘Sorry, wat zei je?’
Fuck you, I won’t do what you tell me.
Mijn haar plakte aan mijn wangen.
Fuck you, I won’t do what you tell me.
‘Ik zei, wat zei je?’
Fuck you, I won’t do what you tell me.

‘Ik zei: wat zijn de mensen hier oud.’

Lees ook:
#10: Wir setzen uns mit Tränen nieder
#9: Op de Grote Stille Heide

#8: La Stravaganza

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *