Jaar in muziek – #2: Controleer mij

Maanden heb ik me verheugd op het jaaroverzicht van Spotify. Deze lijst laat zien welke honderd nummers je het afgelopen jaar het meest geluisterd hebt. Het overzicht is eerlijk en keihard. In 2014 stond Cody Simpson bij mij hoog genoteerd. Vorig jaar Captain Jack.

Mijn jaaroverzicht bleek dit jaar keer relatief onbeschamend. Van de honderd nummers uit de lijst schrijf ik (ongeveer in chronologische volgorde) over de tien die me het meest bijgebleven zijn.

#2: Roosbeef – Controleer mij

Er zijn weinig liefdesliedjes die ik geloof. Wanneer muziek over de liefde gaat, lijkt het onderwerp doorgaans meer voor de vorm dan voor de inhoud gekozen te zijn. Liefdesliedjes klinken als kopieën van kopieën, waarop tussen het kopiëren door driftig geplakt, getekend en bijgeschreven wordt. Het resultaat is soms prachtig en weinig overtuigend.

Als ik John Lennon over Yoko hoor zingen, geloof ik hem. Waarom zijn nummers niet als een kopie klinken, kan ik niet beredeneren.

Misschien zijn de liefdesliedjes waarin ik me herken als ik ze voor het eerst hoor, de liedjes die ik geloof. Heeft het niets met oorspronkelijkheid te maken, of kwaliteit.

Misschien gaat het aangesproken worden en maak ik er een logisch verhaal van, zodat ik begrijp wat er gebeurt.

Misschien is dat liefde.

Lees ook:
#10: Wir setzen uns mit Tränen nieder
#9: Op de Grote Stille Heide

#8: La Stravaganza
#7: Killing in the Name
#6: Linde met een E
#5: Don’t Panic
#4: Hang Wire
#3: Swan Lake

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *