Iets doen

Ze noemen me impulsief. Daar zit wat in.

Hoewel ik me heb verzoend met de manier waarop ik functioneer, heb ik me voorgenomen om het nemen van een belangrijke beslissing nu eens anders aan te pakken. Het ervaren van sterke impulsen is een gegeven, maar ik kan besluiten niet direct te handelen (als ik dit soort dingen zeg, denk ik vaak aan dat ik niet in vrije wil geloof en vervolgens denk ik bijvoorbeeld:
1. alles is zinloos
2. hoe kan het dat ik mijn handelen altijd bespreek alsof ik er controle over heb?
3. waarom heb ik een bonuskaart en heeft AH mijn bankgegevens hier stiekem aan gekoppeld?

Gedachten lopen merkwaardige routes. Ik zou willen dat ik bewust net zo goed kon associëren als onbewust. Wanneer ik iets heel raars denk, probeer ik (associatie voor associatie) terug te wandelen langs de wegen die mijn gedachten gemaakt hebben. Ik kom nooit uit bij de gedachte die ik voor het laatst bewust had.

Wat is het nut van de gedachten die je je niet kan herinneren?) als ik de neiging heb om te handelen. Daarom mag ik over een jaar vanaf nu iets ingrijpends doen, dat ik het liefst vandaag al zou doen. Als je dingen uitstelt, worden ze enger. De takelhelling aan het begin van een achtbaan. Vroeger schreef ik alle mogelijke verlopen van een telefoongesprek op, voordat ik een instantie belde.

Ik twijfel nu. Drie anderen weten van mijn plan. Twee daarvan zeggen dat het een goed plan is. De ander zegt dat het een slecht plan is. Ik hecht aan haar mening. Soms als ze haar mening heeft gegeven, controleert ze of ik het niet vervelend vind dat ze dat heeft gedaan.

Ik twijfel er ook over of ik het plan met anderen had moeten bespreken. Helder nadenken is al lastig zonder directe invloed van buitenaf. Aan de andere kant: als ik na een jaar overwegen in eenzaamheid mijn dierbaren verras met het nemen van een ingrijpende beslissing, zouden ze kunnen denken dat ik gewoon impulsief handel.

Voor wie wil ik eigenlijk doordachte beslissingen nemen?

PS In een schrijfles leerde ik dat ik geen vragen moet stellen in een tekst. Ik weet niet zeker of eindigen met een vraagteken nóg meer strafpunten oplevert, maar voor de zekerheid gebruik ik dit postscriptum om te eindigen met een punt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *