Het huis van mijn broer V

Even overwoog ik Sandra te vragen wat ze met Chris zou willen bespreken, maar ik voorzag een vijandige discussie en wist toch al dat ik het telefoonnummer van Chris niet aan haar zou geven, dus ik antwoordde dat ze het maar aan Floris moest vragen. ‘Tot morgen,’ voegde ik er aan toe.

Ik sliep slecht die nacht. Floris had zijn beddengoed verschoond voordat hij naar het buitenland vertrok, dus ik besloot dat ik in zijn bed verder zou kunnen slapen zodra de ketelmonteur er was. 

Het was stil in het huis van mijn broer. Toen ik langs de deur van Sandra’s kamer liep, blafte de hond. Ik hoorde een mannenstem fel tegen de hond zeggen dat hij stil moest zijn. De hond luisterde. Kennelijk logeerde de vriend van Sandra bij haar. Ik wist dat Floris daar geen voorstander van was.

Op de kamer van Floris viel me eerst een wasrek vol dameskleding op. Daarna zag ik zijn bed, het lag vol spijkerbroeken, kleine roze hemdjes en verwassen katoenen strings in allerlei kleuren. Ik wilde naar Sandra’s kamer lopen, haar wakker maken en haar vragen hoe ze het in haar hoofd had gehaald de kamer van Floris te gebruiken, maar omdat ze zo tegen Floris tekeer was gegaan en haar huur op had gezegd, dacht ik dat het verstandiger was om neutraal te blijven, voor het geval dat ze de komende tijd nog wat geks van plan was.

Ik pakte net een tas om haar kleding in te doen, toen mijn telefoon ging.
‘Met Erik van de Energiewacht,’ klonk het. ‘Ik sta voor de deur, maar er doet niemand open.’
Ik liep naar de voordeur en zag dat het koord van de trekbel los langs de muur hing. Er miste een onderdeel. Waarschijnlijk had er sinds het vertrek van Floris niemand meer aan kunnen bellen.
‘Sorry,’ zei ik tegen Erik van de Energiewacht. ‘Ik wist niet dat de bel kapot was.’

Ik liet de man zien waar de ketel hing en ging verder met het opbergen van de kleding op Floris’ bed. Onder de kleding bleek een dekbed zonder overtrek te liggen. Ik wilde deze met de tas vol kleding naar de gang brengen, maar toen ik het dekbed wegpakte, zag ik dat Floris zijn dekbed er niet onder lag. Wel zag ik zijn dekbedovertrek in een propje tussen de kussens liggen. Ik was te moe om na te denken over wat hier gebeurd was.  Ik maakte het bed op en ging slapen. 

Ik werd wakker van een discussie die Sandra met haar vriend had. Eigenlijk had haar vriend vooral een discussie met haar. Ik hoorde hem dingen zeggen als ‘dat had jij moeten regelen’ en ‘daarom ben ik gewoon hier thuisgebleven’. Ik stond op, keek even bij de ketemonteur, die al aardig opschoot, en ging toen naar de wc. In de badkamer bleek het niet alleen een enorme chaos, het stonk er ook alsof de kleding die er op de vloer lag gedragen was tijdens een survivalweekend. Bovendien bleek de vriend van Sandra een eigen bakje op het plankje onder de spiegel te hebben. Er stonden diverse spuitbussen Axe in, een tandenborstel en een scheerapparaat.

Sandra liep de gang op.
‘Hoi Jirke,’ zei ze opgewekt. ‘Wij gaan even weg, dus de hond blijft op de gang. Niet op de kamers laten, hoor. Ze bijt alles kapot.’
Ik was zo verbaasd over hoe normaal Sandra deed, dat ik ook deed alsof er niets bijzonders aan de hand was.
‘Ok√©,’ zei ik. 
Ik herinnerde me dat Floris had gezegd dat Sandra in september aan een opleiding tot beveiliger wilde beginnen. Koelbloedig was ze in elk geval wel.

Toen ik weer in de kamer van Floris was, zag ik pas dat zijn opbergboxen scheef onder het bed stonden. Die zou Floris nooit zo neerzetten, dacht ik. Tegelijkertijd wilde ik me er niet meer mee bezig houden. Deze maand nog, dan was Sandra weg. 

Die dag zag ik Sandra niet meer, dus stuurde ik haar maar weer een berichtje.
‘Ik hoorde dat je gaat verhuizen. Wanneer kan ik langskomen voor de sleuteloverdracht?’

 

Over een week verschijnt Het huis van mijn broer VI.
Eerder verschenen Het huis van mijn broer I, II, III
 en IV.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *