Het huis van mijn broer II

Het was vreemd om bij Floris thuis te zijn nu er ook iemand anders woonde. Ik had het idee dat ik zachter moest praten en deed de badkamerdeur op slot als ik ging plassen. Ik vroeg hem naar het nieuwe kastje dat onder de wasbak stond.
‘Daar moet ik het nog met Sandra over hebben,’ zei hij. ‘Ik snap dat ze opbergruimte wil, maar ze moet niet ongevraagd zo’n afzichtelijk rek in mijn badkamer neerzetten.’
‘Hoe gaat het verder?’ vroeg ik.
Floris antwoordde dat hij dacht dat het wel goed zou komen. Dat gaf mij niet veel vertrouwen.
‘Vanmorgen heb ik om half vijf aan haar deur geklopt, want ze had luidruchtige seks. Eigenlijk was het zelfs de afspraak dat er niemand zou komen logeren, maar ik heb een oogje dichtgeknepen. Ze kwam vanmiddag haar excuses aanbieden, het zou niet weer gebeuren.’
‘En?’
‘Ze heeft in huis gerookt, maar toen ik er naar vroeg ontkende ze dat er gerookt was. Ze zei dat de geur van rook gewoon in haar spullen hing.’
‘Zullen we pizza bestellen?’ vroeg ik. Normaal gesproken kookten we samen, maar ik had geen zin om iemand anders tegen te komen in de keuken.

Floris had veel met me te bespreken. Als iemand voor langere tijd naar het buitenland gaat, moet er van alles geregeld worden. Hij plakte zijn pinpas in de map met administratie. Hij gaf me wat wachtwoorden. Hij vertelde me over de ketel die binnenkort vervangen zou worden. ‘Sandra moet ten slotte wel warm kunnen blijven douchen.’ Het onderwerp kwam steeds weer op Sandra.

‘Moeten jullie geen sloten op jullie deuren?’ vroeg ik.
‘We hebben afgesproken dat we niet op elkaars kamer komen.’
‘Maar een hangslotje is er toch zo aangezet?’
‘Sandra vindt het ook niet nodig.’

Ik hoorde de voordeur openen en er klonk getrippel op het laminaat in de gang. Een hond.
‘Af en toe logeert de hond van Sandra’s moeder hier. Ik had gezegd dat ik geen dieren in huis wil, maar deze hond is erg lief. Kom, ik stel je even voor.’
In de gang stond een slank meisje met rood haar en twee piercings onder haar lip. Ze had een brede lach en droeg behoorlijk wat eyeliner. Naast haar stond een lange jongen. Hij had een grote witte pet op zijn hoofd.
‘Hoi chef,’ zei de jongen tegen mijn broer.
Sandra en de jongen gaven me een hand. De jongen bleek Stanley te heten. Zijn gezicht was net zo pokdalig als het mijne jaren geleden was.
Ik had niet de behoefte om met ze te praten.

Om tien uur ’s avonds ging ik naar huis.
‘Moet ik trouwens weer voor je planten zorgen?’ vroeg ik bij de voordeur.
Floris had in zijn woonkamer lange plantenbakken hangen, vlak onder het plafond. Hij had er ooit klimop in geplant, na een paar jaar waren het prachtige groene watervallen geworden. 
‘Nee, ik heb ze laten hangen en Sandra zorgt voor de planten.’
Mijn broer en ik gaven elkaar een grote knuffel, zoals we eigenlijk altijd doen als ik vertrek.
‘Pas goed op jezelf,’ zei ik.
‘Jij ook,’ zei Floris. ‘En op het huis.’

Ik hoefde niet eens te huilen.

Over een week verschijnt Het huis van mijn broer III.
Vorige week verscheen Het huis van mijn broer I.

2 gedachtes over “Het huis van mijn broer II

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *