De zorg

1.
Ik droom over de mensen met wie ik eerder heb gewerkt. De jongen die me afgelopen zomer aanviel komt voor in de nachtmerries die ik steeds minder heb. Ik mis de mensen die ik achterliet toen ik vorig jaar mijn baan opzegde nog. Ze komen voor in fijne dromen.

2.
Ik begeleid nog mensen. Er is iemand die wekelijks opzag tegen het moment dat ik kwam. Het duurde zo lang dat ik me afvroeg of het nog zou veranderen.
Vandaag ontving ik via WhatsApp een link naar een Marktplaatsadvertentie.
‘Wat een mooie auto,’ zei ik. Ik meende het, want het was een oude, mintgroene auto.
Ik wist niet wat ik verder moest zeggen. We hebben het vaak over auto’s en dat komt niet doordat auto’s mij interesseren.
‘Voor jou uitgezocht.’
‘Je hebt goed door wat mijn smaak is.’
‘Ja. Ik vind snelle auto’s mooi. Jij Zweedse auto’s.’

3.
Ik deactiveerde Facebook en Twitter en had ineens het geduld en de tijd om Zomergasten uit te kijken. Eerder deze week las ik dat iemand het jammer vond dat Romana Vrede zo vaak over haar zoon met autisme sprak. Ik vond dat ze prachtig over haar zoon sprak. Ik vond dat ze prachtig over moeder van haar zoon zijn sprak.
‘Ik denk dat iedereen wil meedoen,’ zei Vrede. ‘Niemand wil er aan de zijkant een beetje bijhangen.’
Nu ik het uitschrijf lijkt het een open deur.

4 gedachtes over “De zorg

    1. wat een lief berichtje!

      Voorlopig blijf ik even van Twitter en Facebook (Instagram heb ik nog wel), omdat ik me wil concentreren op het schrijven van een aantal dingen. Het bevalt me beter dan ik had verwacht, maar ik ben van plan terug te keren. 🙂

      1. Haha, zo ging ik ook ooit van Twitter en Facebook af, nooit meer teruggekeerd. En het gekke is dat ik er helemaal niets van mis, en nooit gedaan. Ik vind het fijn rustig, Instagram is voor mij genoeg social media.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *