Daten

Daten lijkt me verschrikkelijk. De kans dat ik een grote liefde tegenover me aan een tafeltje vind is klein en bovendien kan ik me goed voorstellen dat ik tegenval en ik wil niet tegenvallen, ik wil dat iemand me zonder verwachtingen leert kennen en dan ontdekt dat ik fantastisch ben.

Op dit moment vind ik mijn bank een comfortabele plek. De ruimte op mijn bank bevalt me goed. Links van me liggen kussens. Rechts van me liggen boeken, een eenpersoonsdeken en een zak paprikachips die ik zelfstandig bijna leeg heb gegeten. Ik weet niet wat hier iets aan toe zou kunnen voegen. Meer dan dit zoek ik niet.

Misschien moet ik ontdekken wat ik wil. Dat ik wat wil. Misschien gaat daten niet over het zoeken naar iemand, maar over het vinden van wat je zoekt en mis ik waardevolle ervaringen, doordat ik denk dat alles compleet is.

Ik sluit mijn ogen, zit aan een houten tafel waarop een waxinelicht in een smoezelige houder brandt. Ik kijk uit op de deur, het is rustig in de zaak. Niemand heeft me iets gestuurd en het geluid staat al uit, maar ik kijk nog eens op mijn telefoon. Ik drink kleine slokjes cola, zodat er straks geen leeg glas voor me staat.
Een jonge man met donkere krullen opent de deur, stapt binnen, hij heeft iets te veel vet in zijn haar. Hij draagt lage wandelschoenen, zijn veters zijn zo strak aangetrokken dat ze haast niet meer zichtbaar zijn, als je de strik met enorme lussen niet meetelt. Zijn vale spijkerbroek kreukt en is te kort, hij draagt dikke zwarte sokken. Dat geeft allemaal niets, ik vind dat leuk.
De man komt bij me aan tafel zitten, stelt zich voor, lacht, trekt zijn jas uit. Hij draagt een groene kabeltrui. Hij bestelt bier, stelt me vragen, praat, bestelt eten. Hij heeft volle wimpers en vertelt over zijn werk, over het bedrijf dat hij had, het bedrijf waar hij zich letterlijk voor 110% voor had gegeven, het bedrijf dat niet meer bestaat. Hij vertelt kort over zijn ex, vraagt naar mijn voorbije liefdesleven. Hij lacht om mijn grapjes. Zijn handen zijn mooi. Hij heeft een hond. We ontdekken dat we laatst naar hetzelfde concert zijn geweest.
Als we uitgegeten zijn, vraagt hij mijn nummer en het klikt, het klikt best, hij is leuk, maar ik weet het niet, ik, twijfel, ik ben er toch niet zo zeker van.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *