Blauwe plekken

1.
In de kelderbar van Vera speelde ik een potje tafelvoetbal zonder handen. Mijn tegenstander en ik bedienden de stangen met onze heupen. Om te schieten plaats je je heup of bil tegen de stang (die je normaal gesproken met je handen bedient) en maakt een op- of neergaande beweging. Om de pionnen te verplaatsen, geef je met je heup een duwtje tegen de stang. Je hebt elkaars hulp af en toe nodig om de stang weer terug te krijgen, als deze volledig naar de kant van de tegenstander geduwd is.
Ik won.
Twee dagen later zaten mijn heupen vol blauwpaarse stippen en vegen. Ik denk dat het er wel dertig waren.

2.
Lang geleden besloot ik eens met blote benen naar buiten te gaan. Ik deed dat anders nooit, omdat ik me schaamde voor mijn lichaam.
Het voelde bevrijdend, al voordat ik de deur uit was.
Mijn vriend zag mijn schenen en zei dat hij zo niet met me over straat wilde. Mensen zouden kunnen denken dat hij mishandelde. Ik trok een panty aan.

3.
Ik volg sekswerkers op Twitter. Ze vertellen over hun werk. Over de leuke kanten, maar ook over de vooroordelen waar ze mee te maken hebben.
Ik leer van ze.
Tussen de werkgerelateerde foto’s zitten soms foto’s van forse bloeduitstortingen. Opzettelijk aangebracht. De eerste keer dat ik dit zag, schrok ik. Inmiddels kijk ik soms in de spiegel en denk: dat is een mooie blauwe plek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *