Beslissingen

Nu is het echt. Bijna alles is ingepakt, morgen vul ik de laatste dozen.

Vanmorgen nam een medewerker van de woningbouw de staat van mijn huis op. Het was allemaal in orde, twee weken geleden kon ik me dat niet voorstellen. De medewerker vroeg of er bijzonderheden waren.
‘Ik heb muizen gehad,’ zei ik.
‘Nu nog steeds?’ vroeg hij.
‘Ik geloof het niet,’ zei ik.
De man noteerde iets op zijn tablet. Het was geen probleem.

Als ik door de buurt loop, neem ik afscheid. Ik laat meer achter dan ik eerder besefte. Toen ik langs de Amazing Oriental liep besloot ik flink wat artikelen te kopen die ik nog niet eerder had gekocht. In de buurt van mijn nieuwe huis is geen winkel waar ze producten verkopen die ik graag eens voor het eerst wil proberen.

Ik neem afscheid van naar lopend naar mijn broer kunnen. Lopend het huis kunnen ontvluchten als iemand op het juiste moment vraagt of ik een kopje thee wil komen drinken.

Ik weet nog niet hoe ik afscheid neem van Peter. Als iemand ervoor gezorgd heeft dat ik me thuis voel in deze buurt, is hij het. Peter werkt in de supermarkt om de hoek, hij is altijd opgewekt en geïnteresseerd. Ik denk niet dat mijn nieuwe supermarkt een medewerker heeft die ziet dat ik een nieuwe bril heb, zonder dat ik me daar ongemakkelijk bij voel.

Ik denk erover om Peter een bloemetje te brengen, maar ik ben bang dat hij zich dan ongemakkelijk voelt.

Even geloofde ik dat ik de geplande verhuizing liever terug wilde draaien.

Een van de meest verlammende gedachten die ik heb gaat over dat ik maar een versie van dit leven kan leven. Ik zou niets liever willen dan dit alles oneindig vaak overdoen, bij exen blijven, als puber in therapie gaan, mijn studie afmaken, twee studies afmaken, veel drugs blijven gebruiken, ruzies bijleggen, een kind krijgen. Ik wil alles. Alles.

Ik vergat dat ik een van die versies nu leef. Dat alle twijfel, al het verdriet en alles wat ik niet heb gedaan bij dit leven hoort. En dat ik, als ze er zijn, niet gebaat ben bij kennis van de andere versies.

Ik vergat dat dit mijn leven is.

Ik verhuis. Ik ga mijn routines missen. Nieuwe routines ontwikkelen. Andere ervaringen opdoen. Spijt hebben. Uitkijken naar dingen die komen.

Ik weet niet wat de uitkomsten van mijn beslissingen zijn, maar ik maak ze.

Ik wil alles graag oneindig vaak overdoen. Dat is dit leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *