Als we gefilmd waren

We zitten op de bank. Nee, ik lig en hij zit. Ik heb een been over zijn benen geslagen. Mijn andere been ligt onder hem en slaapt bijna, maar ik wil niet van positie veranderen. We delen een dekentje en kijken Boer zoekt Vrouw. We verbazen ons over een kleine zoen en worden vrolijk van een verliefde boer. We zijn het ontzettend eens met een deelnemer die om een eigen kamer vraagt in het hotel waar ze met ‘haar’ boer verblijft.

Ik eet twaalf paaseieren en hij eet er geen. Hij vindt een van de deelnemers een leuke vrouw en dat vind ik stom. We zien hoe een hoopvolle deelnemer van haar boer te horen krijgt dat het niets wordt. Ze huilt en ik ben toch blij voor haar. We hebben overal een mening over. Ik haal mijn tintelende been onder hem weg.

‘Wat nou als wij gefilmd waren,’ zeg ik.
Hij begrijpt meteen wat ik bedoel. ‘Ja. Toen bij de bushalte, bijvoorbeeld.’
‘Hoe heel Nederland gezien zou hebben hoe ik daar stond, met mijn armen over elkaar. En dat we allebei zeiden dat het leuk was.’
Ik denk terug aan hoe we daar tegen elkaar deden. En ik denk terug aan alle andere momenten die vermakelijke televisie op hadden geleverd. Die keren dat ik een beetje lelijk deed, omdat ik het moeilijk vond te wennen aan de manier waarop hij dingen aanpakte. Niet omdat hij alles verkeerd doet, maar doordat ik de tijd nodig heb om aan dingen te wennen. Ik denk terug aan hoe we alles steeds uitgepraat hebben met elkaar. Dat was soms ongemakkelijk. Het had vast prachtige televisie opgeleverd. Ik denk aan die keren dat hij iets zei en ik iets anders begreep.

Ik denk aan dit moment, hoe we hier nu samen zitten, hoe het nu voelt en hoe dit allemaal nooit gebeurd zou zijn als er op cruciale momenten camera’s aanwezig waren geweest.

2 gedachtes over “Als we gefilmd waren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *