Exen

1.
Iemand stuurde een bericht omdat hij met me wilde praten. Hij had vragen en wilde zijn excuses aanbieden. Ik had het druk, zei dat ik het prima vond om eens af te spreken, maar dat ik daar later op terug zou komen.
Toen ik het niet druk meer had, kreeg ik het letterlijk benauwd als ik eraan dacht om met aan een tafeltje te zitten. Ik overlegde.
‘Je moet niet iets doen als je het niet wil,’  zei de een.
‘Spreek met hem af als je denkt dat hij zich daar beter door voelt. Het is een kleine moeite,’ zei de ander.
‘Je moet nu wel iets van je laten horen,’ zei een derde.

2.
Een vriendin was iemand tegengekomen. Hij zag er oud uit, vertelde ze. Ik ben behoorlijk rancuneus van aard, maar hoopte dat het goed met hem ging.
De laatste keer dat ik hem zag was ik 20 kilo zwaarder dan toen we uit elkaar gingen. Ik  liep met gebogen hoofd en hoopte dat hij me niet opmerkte. Pas toen hij me aankeek, groette ik hem. Het duurde een paar seconden voordat hij doorhad dat ik het was, ik zag dat hij schrok, hij had me niet herkend toen hij me aankeek.

3.
Iemand stuurde een berichtje vanaf de camping waar onze relatie eindigde. Ik vroeg hem of de wifi er inmiddels werkt.

Schuursponsjes

Ik pleit voor het uitbrengen van een naslagwerk voor mensen die zichzelf gemakkelijk verwaarlozen, een boek met tips over hoe te leven en dat boek is niet gevuld met de tips die mijn vrienden me soms schoorvoetend geven, zoals ‘bel de dokter’ maar met praktische raad als: Amazing Oriental heeft zilver- en goudkleurige schuursponsjes en het maakt niet uit hoe lang je je de toestand van je keuken hebt genegeerd, met deze schuursponsjes krijg je alles schoon.

Ongesteld

Zo’n vijf dagen voordat ik ongesteld moet worden, verander ik in een labiele vrouw. Een boze, huilende vrouw. Doordat ik jarenlang de prikpil kreeg weet ik dat pas sinds kort. Het probleem openbaarde zich pas na het stoppen met de prikpil en het duurde even voordat ik een verband legde tussen mijn gedrag en mijn cyclus.

Mijn vriend en ik hebben afgesproken dat we samen een bak veganistisch ijs van Ben & Jerry’s eten als ik ongesteld moet worden. Dat zorgt ervoor dat ik niet wekelijks zo’n bak koop. Toen we laatst in de supermarkt waren om ijs te halen, bedacht ik dat ik ook chips wilde.
‘Ik heb zin in chips,’ zei ik toen we voor de vriezer stonden.
‘We zouden ijs eten,’  zei Oscar.
‘Ik wil ook chips,’  zei ik.
‘Dan kies je maar.’
Er valt iets voor te zeggen om geen ijs en chips te eten op dezelfde avond, maar ik vond het onredelijk.
‘Ik kan niet kiezen,’ zei ik.
‘Kom op.’
Oscar liep van me weg, richting de groente. Ik liep achter hem aan.
‘Liefje, ik kan echt niet kiezen.’
‘We kopen chips of ijs,’ zei Oscar. ‘Niet allebei.’
Meestal heb ik behoefte aan duidelijkheid, maar er zijn momenten waarop ik het niet kan verdragen dat iemand me vertelt wat ik moet doen.
‘Dan wil ik allebei niet.’
Oscar pakte een paprika en zuchtte.
‘Ik meen het,’ zei ik. ‘Ik kan echt niet kiezen. Kies jij maar.’ 
‘Nee,’ zei Oscar.
‘Dan kopen we allebei niet,’ zei ik. ‘Dan eten we vanavond niets lekkers.’
‘Prima.’ Oscar had alle ingrediĆ«nten voor het avondeten inmiddels in het mandje verzameld en liep weg om af rekenen.
‘Nee wacht!’ riep ik. ‘Ik wil toch chips.’
Ik rende naar het chipsschap en was net op tijd weer bij de kassa.

Thuis huilde ik omdat ik toch liever ijs had gekozen.

Zonder Twitter

Het is een verhaal dat te vaak verteld wordt: iemand is verslaafd aan social media, besluit offline te leven en heeft een openbaring. Er blijken meer minuten in een dag te zitten dan gedacht.

Ik stopte (voorlopig) met Facebook en Twitter. Ik merk nu pas hoe sterk Twitter er voor zorgde dat ik dacht in korte boodschappen die ik direct online zette. Daarmee was ik die korte boodschappen meteen kwijt, ze hadden geen tijd om te rijpen. Nu zit mijn hoofd vol zinnen die ik niet kwijtraak. Dat lijkt me goed.

Vorige week heb ik meer vrienden gezien dan normaal gesproken in een maand. Ik weet niet of er een verband is met de Twitterstop. Het was leuk en vermoeiend.

Ik mis de online aandacht, maar ik voel me niet eenzaam. Ik denk dat dat betekent dat ik zonder die aandacht kan.

Wat ik ook mis, is bezoekers naar mijn blog lokken. En het delen van dingen waar ik blij van word. Zoals: Joram Krol maakte fantastische foto’s van me. Ga ze bekijken.