Uitgesteld

Vandaag gaf ik voor het eerst poëzieles aan een klas met laaggeletterde mensen. Ik vond het eng, de klas vond het leuk. De leerlingen schreven prachtige dingen. Over iets meer dan twee weken begint Dichters in de Prinsentuin, waar ik de productie voor doe. Ik bel, ik mail, ik bezoek en ik werk in een Excelbestand. Af en toe raak ik af en toe in een kleine paniek die snel weer verdwijnt. Komend weekend ga ik naar een festival. Waarmee ik maar wil zeggen: wegens drukte verschijnt Het huis van mijn broer VII een week later. 

Het huis van mijn broer VI

Natuurlijk reageerde Sandra niet. Ik zag aan de blauwe vinkjes dat het bericht dat ik gestuurd had binnen een uur gelezen was, maar zelfs een dag later had ik nog geen reactie van Sandra. Misschien was ik wat voorbarig met mijn verzoek om de sleutel, de maand was nog maar voor de helft voorbij.

Floris maakte zich geen zorgen.
‘Voor het einde van de maand is ze vertrokken. En anders betaalt ze gewoon een extra maand huur.’
‘Heb je überhaupt al huur van haar ontvangen?’ vroeg ik.
‘Sandra vertelde dat ze even geen werk had,’ vertelde Floris. ‘Ze werkt nu om aan het eind van de maand alle huur in een keer te kunnen betalen. Ik heb met haar afgesproken dat ze voor deze maand maar een halve maand huur betaalt.’
‘Gaat ze eerder uit je huis?’
‘Nee, maar ze was boos omdat Chris in mijn huis komt wonen. Ze zei dat ik me niet aan de afspraken hield, dus ik ben coulant geweest.’
‘Zij is degene die zich niet aan afspraken heeft gehouden,’ zei ik.
‘Ik wil gewoon graag mijn geld.’

Een paar dagen was ik in het huis van Floris om een sleutel aan Chris te geven. Ik had Sandra vooraf een bericht gestuurd om haar van mijn bezoek op de hoogte stellen. Ze had niet gereageerd en was niet in het huis toen Chris en ik er waren.
‘Het is een beetje een rommel,’ zei ik. ‘Als Sandra weg ik zal ik opruimen.’
We liepen naar de slaapkamer van Floris, waar Chris tijdelijk zou gaan wonen.
‘Ik denk dat ik toch maar wacht tot Sandra verhuisd is,’ zei Chris. ‘Dan kan ik in haar kamer. Ik vind het niet erg om in Floris zijn kamer te leven, maar ik heb er geen zin in om hier rond te lopen als ik ongewenst ben.’
Ik had begrip voor de beslissing van Chris om tot het einde van de maand te wachten met verhuizen, maar vond het jammer dat er geen extra toezicht op Sandra was.

Ondertussen bleef Sandra stil. Wel veranderde ze bijna dagelijks de foto die ze op WhatsApp gebruikte. Als ze er niet voordelig opstond, zoomde ik in op haar gezicht, maakte een screenshot en stuurde deze naar Floris. 

Ik vroeg Floris of hij nog contact met Sandra had. Hij hoorde ook niets van haar. Chris had wel met Sandra gesproken. Floris had Chris haar nummer gegeven en hij had Sandra gebeld. Ze was heel vriendelijk geweest en wilde eigenlijk alleen maar weten wanneer Chris van plan was te verhuizen. En ze had hem verteld dat ze een nieuwe woning had, over drie dagen zou ze vertrekken.
‘Over drie dagen? Is het niet gek dat ze ons dat niet vertelt?’
‘Ik heb geen tijd om steeds contact met haar te hebben,’ zei Floris. ‘Het is wel even goed zo.’
‘Dit is niet normaal, hoor.’
‘Ik weet het,’ zei Floris. ‘Maar Chris heeft goed contact met Sandra nu. Ik denk dat ze de sleutel wel aan hem geeft en Chris heeft ook beloofd dat hij Sandra naar de PlayStation vraagt voordat ze weg is.’
‘Floris, over welke PlayStation heb je het? Die had je toch met je meegenomen?’
 

Over een week verschijnt Het huis van mijn broer VII.
Eerder verschenen Het huis van mijn broer I, II, III
, IV en V.

Het huis van mijn broer V

Even overwoog ik Sandra te vragen wat ze met Chris zou willen bespreken, maar ik voorzag een vijandige discussie en wist toch al dat ik het telefoonnummer van Chris niet aan haar zou geven, dus ik antwoordde dat ze het maar aan Floris moest vragen. ‘Tot morgen,’ voegde ik er aan toe.

Ik sliep slecht die nacht. Floris had zijn beddengoed verschoond voordat hij naar het buitenland vertrok, dus ik besloot dat ik in zijn bed verder zou kunnen slapen zodra de ketelmonteur er was. 

Het was stil in het huis van mijn broer. Toen ik langs de deur van Sandra’s kamer liep, blafte de hond. Ik hoorde een mannenstem fel tegen de hond zeggen dat hij stil moest zijn. De hond luisterde. Kennelijk logeerde de vriend van Sandra bij haar. Ik wist dat Floris daar geen voorstander van was.

Op de kamer van Floris viel me eerst een wasrek vol dameskleding op. Daarna zag ik zijn bed, het lag vol spijkerbroeken, kleine roze hemdjes en verwassen katoenen strings in allerlei kleuren. Ik wilde naar Sandra’s kamer lopen, haar wakker maken en haar vragen hoe ze het in haar hoofd had gehaald de kamer van Floris te gebruiken, maar omdat ze zo tegen Floris tekeer was gegaan en haar huur op had gezegd, dacht ik dat het verstandiger was om neutraal te blijven, voor het geval dat ze de komende tijd nog wat geks van plan was.

Ik pakte net een tas om haar kleding in te doen, toen mijn telefoon ging.
‘Met Erik van de Energiewacht,’ klonk het. ‘Ik sta voor de deur, maar er doet niemand open.’
Ik liep naar de voordeur en zag dat het koord van de trekbel los langs de muur hing. Er miste een onderdeel. Waarschijnlijk had er sinds het vertrek van Floris niemand meer aan kunnen bellen.
‘Sorry,’ zei ik tegen Erik van de Energiewacht. ‘Ik wist niet dat de bel kapot was.’

Ik liet de man zien waar de ketel hing en ging verder met het opbergen van de kleding op Floris’ bed. Onder de kleding bleek een dekbed zonder overtrek te liggen. Ik wilde deze met de tas vol kleding naar de gang brengen, maar toen ik het dekbed wegpakte, zag ik dat Floris zijn dekbed er niet onder lag. Wel zag ik zijn dekbedovertrek in een propje tussen de kussens liggen. Ik was te moe om na te denken over wat hier gebeurd was.  Ik maakte het bed op en ging slapen. 

Ik werd wakker van een discussie die Sandra met haar vriend had. Eigenlijk had haar vriend vooral een discussie met haar. Ik hoorde hem dingen zeggen als ‘dat had jij moeten regelen’ en ‘daarom ben ik gewoon hier thuisgebleven’. Ik stond op, keek even bij de ketemonteur, die al aardig opschoot, en ging toen naar de wc. In de badkamer bleek het niet alleen een enorme chaos, het stonk er ook alsof de kleding die er op de vloer lag gedragen was tijdens een survivalweekend. Bovendien bleek de vriend van Sandra een eigen bakje op het plankje onder de spiegel te hebben. Er stonden diverse spuitbussen Axe in, een tandenborstel en een scheerapparaat.

Sandra liep de gang op.
‘Hoi Jirke,’ zei ze opgewekt. ‘Wij gaan even weg, dus de hond blijft op de gang. Niet op de kamers laten, hoor. Ze bijt alles kapot.’
Ik was zo verbaasd over hoe normaal Sandra deed, dat ik ook deed alsof er niets bijzonders aan de hand was.
‘Oké,’ zei ik. 
Ik herinnerde me dat Floris had gezegd dat Sandra in september aan een opleiding tot beveiliger wilde beginnen. Koelbloedig was ze in elk geval wel.

Toen ik weer in de kamer van Floris was, zag ik pas dat zijn opbergboxen scheef onder het bed stonden. Die zou Floris nooit zo neerzetten, dacht ik. Tegelijkertijd wilde ik me er niet meer mee bezig houden. Deze maand nog, dan was Sandra weg. 

Die dag zag ik Sandra niet meer, dus stuurde ik haar maar weer een berichtje.
‘Ik hoorde dat je gaat verhuizen. Wanneer kan ik langskomen voor de sleuteloverdracht?’

 

Over een week verschijnt Het huis van mijn broer VI.
Eerder verschenen Het huis van mijn broer I, II, III
 en IV.

Het huis van mijn broer IV

‘Ja, de huur,’ zei Sandra. ‘Die heb ik nog niet betaald. Ik heb net een nieuwe baan en ik heb met Floris afgesproken dat ik voor het einde van de maand de borg betaal, plus de twee maanden huur.’
Floris had me hier niets over verteld.
‘Echt super dat je langs wilde komen,’ zei Sandra. ‘Een heel huis huren voor deze prijs is een buitenkans.’
‘Je huurt een kamer,’ zei ik. ‘Dat Floris er niet is betekent niet dat je het hele huis huurt natuurlijk.’
‘Nee, maar zo voel het wel.’

Langzaam begon ik er spijt van te krijgen dat ik had gezegd dat ze mocht blijven.

Toen ik met Floris belde bevestigde hij wat Sandra me over de huur had verteld. Hij was blij dat ik goed met haar gepraat had, zei hij. Ik vertelde hem dat ik begreep waarom hij haar een kans had willen geven, dat ik net als hij vond dat ze op een jongere versie van mij leek. Ik maakte er ook een zooitje van toen ik twintig was en deed er jaren over om te ontdekken dat je dat soms maar beter toe kan geven. Ik hoopte maar dat Sandra sneller van begrip was dan ik.

Floris vertelde over zijn werk. Hij had het naar zijn zin in het buitenland, dat verwachtte ik niet. Als hij in het buitenland is runt hij vanaf afstand meestal ook een bescheiden leven in Nederland. Vorig jaar zocht hij Marktplaats af naar een camper, waarmee hij op reis wilde als hij terug zou zijn. Dit jaar leek Floris alleen bezig met wat praktische zaken, zoals het maken van een afspraak voor het plaatsen van de nieuwe ketel. Het was handig dat er iemand in zijn huis woonde om de deur open te doen, zei hij.

Het verbaasde me dat het zo snel weer misliep met Sandra. De Energiewacht had Floris gemaild aan het einde dag dat de ketel geplaatst zou worden. Er was niemand thuis geweest. De installateur had lang aan staan bellen, maar er werd niet opengedaan en hij had niemand telefonisch kunnen bereiken.
‘Als ze hier kosten voor in rekening brengen mag Sandra die betalen,’ zei Floris.
‘Zorg er eerst maar voor dat je de huur ontvangt,’ zei ik.
‘Ik ben er helemaal klaar mee,’  zei Floris. ‘Chris komt volgende week terug van zijn reis in Thailand en ik heb gezegd dat hij tot ik terug ben in mijn kamer mag slapen. Dan kan hij Sandra in de gaten houden.’

De volgende dag belde ik Floris om te vertellen dat ik een nieuwe afspraak had gemaakt met de Energiewacht. Ze brachten geen kosten in rekening voor de monteur die voor niets voor de deur had gestaan.
‘Sandra gaat het huis uit,’  zei Floris voordat ik mijn verhaal af kon maken. ‘Ik vertelde haar over Chris en ze ging compleet door het lint. Ze riep dat dit niet de afspraak was en dat ze het huis voor zichzelf wilde hebben.’
‘Heb je haar er nog op gewezen dat jullie hadden afgesproken dat ze huur zou betalen?’
‘Ja, ze zei dat ze nog maar de helft van de huur wilde betalen als er iemand bij haar in huis kwam wonen.’
Daar moest ik om lachen.
‘Ik ben er natuurlijk niet mee akkoord gegaan,’  zei Floris. ‘Toen zei ze tegen me dat ze per het einde van volgende maand uit de kamer wilde. Dat leek me een goed plan.’

Een een paar dagen later stuurde ik Sandra een bericht om te vertellen dat ik er de volgende dag vanaf acht uur zou zijn voor de ketelmonteur. Dat vond ze prima. En ze wilde weten of ik toevallig het nummer van Chris voor haar had. Sandra wilde graag wat dingen met hem overleggen.

Over een week verschijnt Het huis van mijn broer V.
Eerder verschenen Het huis van mijn broer I, II en III.

Het huis van mijn broer III

Na het vertrek van Floris duurde het nog geen week voordat hij me vanuit het buitenland een bericht met veel uitroeptekens stuurde. Ik zet Sandra uit huis! Mijn grens is bereikt!

De bovenburen hadden Floris verteld dat Sandra een feest had gegeven. Ze hadden de politie gebeld vanwege overlast. Floris besloot meteen het contract met Sandra te beëindigen. Ik vroeg of dat niet wat voorbarig was, of ik niet nog even met haar moest gaan praten, maar Floris was onverbiddelijk en stuurde haar een bikkelharde e-mail.

Drie uur later belde Floris me en vroeg of ik toch bij Sandra langs wilde gaan. Hij had haar gesproken en zij had niets van de ophef begrepen. Van de onverbiddelijkheid van Floris was niet veel meer over. Ik mocht beslissen of ze in de kamer zou blijven wonen.

Ik fietste meteen naar het huis van Floris. De trekbel, die Floris met veel trots had laten zien toen hij hem zelf geïnstalleerd had, bleek niet te werken. Ik klopte op het raam van de kamer van Sandra. Het raam van de woonkamer van Floris, dacht ik.

‘Wat ruikt het hier naar sigaretten,’ zei ik toen ik binnenkwam. 
‘Dat zei Floris ook al,’ zei Sandra. ‘Maar dat komt doordat de geur van rook in mijn spullen zit.’
Ik besloot er niet op in te gaan en ging naast haar op haar bank zitten. Het was netjes in haar kamer.
‘Heb je een piercing boven je lip gehad?’ vroeg Sandra en wees naar het gaatje dat midden onder mijn neus zit.
‘Ja.’
‘Wat tof,’ reageerde Sandra enthousiast.
‘Wat is er gebeurd afgelopen weekend?’ vroeg ik.
Sandra vertelde over het feestje. Er waren maar een paar vrienden geweest en het viel best mee met het geluid. Ze vertelde welke buren ze vooraf had ingelicht. Ook de bovenburen.
‘Waarom was er dan politie?’ vroeg ik.
‘Ik heb geen politie gezien.’

Ik begreep nu waarom Floris Sandra in huis had genomen. Ze had iets onschuldigs, al wist ik niet waar dat door kwam.

En ik kon me voorstellen dat haar verhaal klopte. Dat ze een van de bovenburen had verteld van het feestje, maar dat dat zij het niet aan de rest van het studentenhuis had verteld. Dat iemand die niet van het feestje wist de politie had gebeld. Dat de politie gewoon door was gereden, omdat het meeviel met het geluid.

‘Zoiets moet niet weer gebeuren, maar je mag hier blijven wonen,’ zei ik.
‘Echt waar?’ Sandra leek oprecht verbaasd. ‘Gelukkig. Ik was net een band aan het opbouwen met Floris. Het is zo jammer als zoiets weggegooid wordt.’

Ik liep naar de tuin om te zien om te zien of de wingerd al blad had gekregen. Sandra kwam snel naast me staan. 
‘Sorry,’ zei ze meteen.
‘Waarvoor?’
‘Er is een emmer met verf gevallen.’
Ik keek naar beneden en zag op verschillende plekken verf op de tegels zitten. In meerdere kleuren en duidelijk afkomstig van spuitbussen.
‘Is die emmer met verf soms op meerdere plekken omgevallen?’ vroeg ik.
‘Ik maak het schoon,’ zei Sandra. ‘Het gaat er best gemakkelijk af.’
‘Maak het maar schoon,’ zei ik.
‘Trouwens, ik heb wat keukenapparatuur van Floris op zijn kamer gezet, zodat ik was meer ruimte op het aanrecht heb. Eigenlijk mag ik niet op zijn kamer komen, dus ik vertel het je maar.’
‘Voor deze keer is het goed,’ zei ik. ‘Als je niet weer op zijn kamer komt.’
En omdat ik mijn verantwoordelijkheden als huisbaas inmiddels erg serieus nam voegde ik eraan toe: ‘Heb je de huur eigenlijk al betaald?’

Over een week verschijnt Het huis van mijn broer IV.
Eerder verschenen Het huis van mijn broer I en II.